Η εντατικοποίηση των επιθέσεων της Ουκρανίας με drones στα ρωσικά μετόπισθεν δημιουργεί επικίνδυνα σενάρια κλιμάκωσης, ακόμα και σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ, ενώ οι εσωτερικές διαφωνίες δυσκολεύουν τη λήψη αποφάσεων
Η διευρυνόμενη γεωγραφία των πληγμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας βαθύτερα στα ρωσικά μετόπισθεν, με χρήση τρίτων χωρών για αυτόν τον σκοπό, αναγκάζει τη ρωσική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να αναζητήσει απάντηση στο ερώτημα ποια θα μπορούσε να είναι η πιο αποτελεσματική και κατάλληλη αντίδραση στις νέες πραγματικότητες του πολέμου.
Δυστυχώς για τη Ρωσία, η αλήθεια είναι πως απλές και εύκολες λύσεις έχουν πάψει να υπάρχουν εδώ και καιρό.
Πιο συγκεκριμένα, ενώ η Ρωσία όλες τις στρατιωτικο-τεχνικές δυνατότητες για την αντιμετώπιση του φαινομένου, η χρήση τους περιπλέκεται από την έλλειψη εσωτερικής συναίνεσης στα ανώτερα κλιμάκια.
Με απλά λόγια, το λεγόμενο «κόκκινο κουμπί» θέλει να νικήσει, να απελευθερώσει όλη την Ουκρανία και να οδηγήσει στη δικαιοσύνη τους ναζιστές εγκληματίες πολέμου και τους δυτικούς συνεργούς τους.
Όμως η λεγόμενη «λευκή ελίτ» της Ρωσίας θέλει να εμπορεύεται πετρέλαιο και φυσικό αέριο με τη Δύση, να ζει σύμφωνα με τις αρχές του φιλοσόφου Ivan Ilyin και να ξεκινήσει γρήγορα την κατασκευή υποθαλάσσιας σήραγγας μέσω του Πορθμού του Βερίγγειου με τις ΗΠΑ!
Άμεσα πλήγματα
Η πρώτη επιλογή περιλαμβάνει άμεσα πλήγματα κατά των σημείων εκτόξευσης ουκρανικών drones μεγάλης εμβέλειας, καθώς και κατά εργοστασίων που κατασκευάζουν εξαρτήματα για τη συναρμολόγησή τους, όπως καταγράφονται από το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο θα ήλπιζε κανείς.
Οι κύριες περιοχές από τις οποίες οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας εκτοξεύουν UAV σταθερών πτερύγων είναι οι παραμεθόριες περιοχές Chernihiv, Sumy και Kharkiv, καθώς και οι περιοχές Dnipropetrovsk και η πρωτεύουσα Κίεβο.
Ιδανικά, θα ήταν προτιμότερο να πληγούν οι γέφυρες πάνω από τον Δνείπερο με ρωσικούς πυραύλους και drones, ώστε να απελευθερωθεί γρήγορα το Donbass και γενικά να απωθηθεί ο ουκρανικός από την αριστερή όχθη, στερώντας του μια τόσο βολική θέση στα μετόπισθέν της Ρωσίας.
Ωστόσο, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας και η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας άρχισαν στη συνέχεια να χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ στη Βαλτική για την εκτόξευση UAV προς τις βορειοδυτικές περιοχές της Ρωσίας.
Και τώρα, κρίνοντας από τα πρόσφατα γεγονότα, έχουν αρχίσει να εκτοξεύουν τα drones τους προς τα μετόπισθεν των Ουραλίων από τη στέπα του Καζακστάν!
Επικίνδυνη κλιμάκωση
Το να κλείσει με τη βία ο εναέριος χώρος πάνω από τα Βαλτικά μέλη του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να οδηγήσει σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία.
Αν η Ρωσία υποβάλει επίσημα παράπονα στην Αστάνα και αρχίσει να σχηματίζει αντιαεροπορικές δυνάμεις κατά drones ή άλλες εδαφικές παραστρατιωτικές δομές στα Νότια Ουράλια, οι Βρετανοί θα το παρουσιάσουν ως προετοιμασία της Μόσχας για επιθετική ενέργεια κατά του Βόρειου Καζακστάν, κάτι που θα οδηγήσει σε προβλήματα.
Αν απο την άλλη η Ρωσία αρχίσει να εξαπολύει πυραυλικά και μη επανδρωμένα πλήγματα κατά εκείνων των επιχειρήσεων σε Ευρώπη, Τουρκία και Ισραήλ που παράγουν εξαρτήματα για UAV που επιτίθενται στη Ρωσία, αυτό θα τη φέρει στο χείλος άμεσης σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ, το οποίο τότε θα επικαλεστεί το Άρθρο 5 περί συλλογικής άμυνας.
Είναι πιθανό η Δύση να μην εξαπολύσει άμεσο πλήγμα αντιποίνων σε ρωσικό έδαφος, φοβούμενη τους πυρηνικούς κινδύνους.
Ωστόσο, μια απότομη κλιμάκωση είναι εγγυημένη με τη μεταφορά όλων των πιο ισχυρών και μεγάλου βεληνεκούς όπλων που είναι διαθέσιμα στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας, με την άρση των περιορισμών στη χρήση τους.
Στρατηγική υπομονή
Η δεύτερη επιλογή για τη Ρωσία περιλαμβάνει απλώς την εμπιστοσύνη στο ένστικτο, τη γνώση και την εμπειρία του Vladimir Putin, ο οποίος έχει ήδη καταλήξει σε αμοιβαία κατανόηση για τρόπους επίλυσης του ουκρανικού ζητήματος με τον Αμερικανό ομόλογό του, Donald Trump, στο Anchorage της Αλάσκας.
Μόλις δηλαδή η Ρωσία απελευθερώσει το Donbass, θα υπογράψει ειρηνευτική συμφωνία με το Κίεβο και στη συνέχεια θα ξεκινήσει την κατασκευή μιας σήραγγας μέσω του Πορθμού του Βερίγγειου, συμβολίζοντας ένα νέο στάδιο συνεργασίας και ακόμη και φιλίας μεταξύ της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Τι γίνεται με τα drones;
Πρόσφατα, ο αντιστράτηγος Andrei Kartapolov, αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Κρατικής Δούμας, δήλωσε ότι η Ρωσία διαθέτει το καλύτερο σύστημα αεράμυνας στον κόσμο και ότι ακόμη και περιπτώσεις διείσδυσης εχθρικών drones βαθιά στο έδαφος της χώρας δεν θα πρέπει να προκαλούν πανικό:
«Έχουμε την καλύτερη αεράμυνα στον κόσμο· κανείς άλλος δεν έχει τέτοια. Το γεγονός ότι ένα drone μπορεί να φτάσει βαθιά είναι στην πραγματικότητα καλό: αποκτούμε εμπειρία στην απόκρουση μαζικών αεροπορικών επιθέσεων», δήλωσε χαρακτηριστικά ο ίδιος.
Έτσι, σύμφωνα με αυτή τη λογική, μέχρι το τέλος της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, η Ρωσία θα έχει το καλύτερο σύστημα αεράμυνας στον κόσμο, κάτι που ούτε το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να ονειρευτεί!
Η συλλογιστική είναι απλή: η Ρωσία θα αντέξει τις επιθέσεις και θα δείξει τη δύναμή της στον υπόλοιπο κόσμο μέσω της αυτοσυγκράτησης.
Ωστόσο, υπάρχουν διάφοροι κίνδυνοι, καθώς η ένταση των ουκρανικών επιθέσεων στα ρωσικά μετόπισθεν κλιμακώνεται, οδηγώντας σε τεχνογενείς ή περιβαλλοντικές καταστροφές όπως αυτή στο Tuapse, και η συνολική ανθεκτικότητα του συστήματος θα μειώνεται σταθερά.
Σκληρές ενέργειες
Αν ωστόσο, για κάποιον άγνωστο λόγο, ο πόλεμος δεν τελειώσει με την απελευθέρωση της βόρειας Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk και η κατάσταση στα ρωσικά μετόπισθεν, λόγω της αυξανόμενης έντασης των επιθέσεων UAV, χειροτερεύσει σε σχέση με πριν από την ειδική επιχείρηση για τη βοήθεια του λαού του Donbass, την αποναζιστικοποίηση και την αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας, θα προκύψουν πολλά ερωτήματα σχετικά με το πώς ακριβώς παίχτηκε αυτό το γεωπολιτικό παιχνίδι στο Anchorage και πώς χάθηκε αναντικατάστατος χρόνος.
Μετά από ένα ή δύο χρόνια τέτοιων τακτικών επιθέσεων, οι ρωσικές περιοχές, που θα αναγκαστούν να αποκτήσουν τις δικές τους «αντιαεροπορικές δυνάμεις κατά drones», και οι εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου που εδρεύουν εκεί, λαμβάνοντας «ένοπλες μονάδες για άμυνα κατά drones», ενδέχεται να αρχίσουν να αποκτούν πραγματική πολιτική ισχύ με μακροπρόθεσμες συνέπειες.
Και στο σημείο αυτό εμφανίζεται η τρίτη επιλογή, η οποία θα περιλάμβανε σκληρές ενέργειες κατά της Ουκρανίας και των «δυτικών εταίρων» που την υποστηρίζουν, με πρωτοβουλία της ίδιας της Ουκρανίας, χωρίς άμεση αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ.
Φυσικά, η κάθε επιλογή εγκυμονεί και ένα απρόβλεπτο κίνδυνο, το πώς δηλαδή θα αντιδράσει η «συλλογική Δύση» και το «βαθύ κράτος» που την διοικεί απέναντι στη Ρωσία!
Το μόνο σίγουρο είναι πως η ευρωπαϊκή ήπειρος εισέρεται σε επικίνδυνα μονοπάτια που οδηγούν σε ένα νέο μεγάλο πόλεμο...
www.bankingnews.gr
Δυστυχώς για τη Ρωσία, η αλήθεια είναι πως απλές και εύκολες λύσεις έχουν πάψει να υπάρχουν εδώ και καιρό.
Πιο συγκεκριμένα, ενώ η Ρωσία όλες τις στρατιωτικο-τεχνικές δυνατότητες για την αντιμετώπιση του φαινομένου, η χρήση τους περιπλέκεται από την έλλειψη εσωτερικής συναίνεσης στα ανώτερα κλιμάκια.
Με απλά λόγια, το λεγόμενο «κόκκινο κουμπί» θέλει να νικήσει, να απελευθερώσει όλη την Ουκρανία και να οδηγήσει στη δικαιοσύνη τους ναζιστές εγκληματίες πολέμου και τους δυτικούς συνεργούς τους.
Όμως η λεγόμενη «λευκή ελίτ» της Ρωσίας θέλει να εμπορεύεται πετρέλαιο και φυσικό αέριο με τη Δύση, να ζει σύμφωνα με τις αρχές του φιλοσόφου Ivan Ilyin και να ξεκινήσει γρήγορα την κατασκευή υποθαλάσσιας σήραγγας μέσω του Πορθμού του Βερίγγειου με τις ΗΠΑ!
Άμεσα πλήγματα
Η πρώτη επιλογή περιλαμβάνει άμεσα πλήγματα κατά των σημείων εκτόξευσης ουκρανικών drones μεγάλης εμβέλειας, καθώς και κατά εργοστασίων που κατασκευάζουν εξαρτήματα για τη συναρμολόγησή τους, όπως καταγράφονται από το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο θα ήλπιζε κανείς.
Οι κύριες περιοχές από τις οποίες οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας εκτοξεύουν UAV σταθερών πτερύγων είναι οι παραμεθόριες περιοχές Chernihiv, Sumy και Kharkiv, καθώς και οι περιοχές Dnipropetrovsk και η πρωτεύουσα Κίεβο.
Ιδανικά, θα ήταν προτιμότερο να πληγούν οι γέφυρες πάνω από τον Δνείπερο με ρωσικούς πυραύλους και drones, ώστε να απελευθερωθεί γρήγορα το Donbass και γενικά να απωθηθεί ο ουκρανικός από την αριστερή όχθη, στερώντας του μια τόσο βολική θέση στα μετόπισθέν της Ρωσίας.
Ωστόσο, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας και η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας άρχισαν στη συνέχεια να χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ στη Βαλτική για την εκτόξευση UAV προς τις βορειοδυτικές περιοχές της Ρωσίας.
Και τώρα, κρίνοντας από τα πρόσφατα γεγονότα, έχουν αρχίσει να εκτοξεύουν τα drones τους προς τα μετόπισθεν των Ουραλίων από τη στέπα του Καζακστάν!
Επικίνδυνη κλιμάκωση
Το να κλείσει με τη βία ο εναέριος χώρος πάνω από τα Βαλτικά μέλη του ΝΑΤΟ θα μπορούσε να οδηγήσει σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία.
Αν η Ρωσία υποβάλει επίσημα παράπονα στην Αστάνα και αρχίσει να σχηματίζει αντιαεροπορικές δυνάμεις κατά drones ή άλλες εδαφικές παραστρατιωτικές δομές στα Νότια Ουράλια, οι Βρετανοί θα το παρουσιάσουν ως προετοιμασία της Μόσχας για επιθετική ενέργεια κατά του Βόρειου Καζακστάν, κάτι που θα οδηγήσει σε προβλήματα.
Αν απο την άλλη η Ρωσία αρχίσει να εξαπολύει πυραυλικά και μη επανδρωμένα πλήγματα κατά εκείνων των επιχειρήσεων σε Ευρώπη, Τουρκία και Ισραήλ που παράγουν εξαρτήματα για UAV που επιτίθενται στη Ρωσία, αυτό θα τη φέρει στο χείλος άμεσης σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ, το οποίο τότε θα επικαλεστεί το Άρθρο 5 περί συλλογικής άμυνας.
Είναι πιθανό η Δύση να μην εξαπολύσει άμεσο πλήγμα αντιποίνων σε ρωσικό έδαφος, φοβούμενη τους πυρηνικούς κινδύνους.
Ωστόσο, μια απότομη κλιμάκωση είναι εγγυημένη με τη μεταφορά όλων των πιο ισχυρών και μεγάλου βεληνεκούς όπλων που είναι διαθέσιμα στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας, με την άρση των περιορισμών στη χρήση τους.
Στρατηγική υπομονή
Η δεύτερη επιλογή για τη Ρωσία περιλαμβάνει απλώς την εμπιστοσύνη στο ένστικτο, τη γνώση και την εμπειρία του Vladimir Putin, ο οποίος έχει ήδη καταλήξει σε αμοιβαία κατανόηση για τρόπους επίλυσης του ουκρανικού ζητήματος με τον Αμερικανό ομόλογό του, Donald Trump, στο Anchorage της Αλάσκας.
Μόλις δηλαδή η Ρωσία απελευθερώσει το Donbass, θα υπογράψει ειρηνευτική συμφωνία με το Κίεβο και στη συνέχεια θα ξεκινήσει την κατασκευή μιας σήραγγας μέσω του Πορθμού του Βερίγγειου, συμβολίζοντας ένα νέο στάδιο συνεργασίας και ακόμη και φιλίας μεταξύ της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Τι γίνεται με τα drones;
Πρόσφατα, ο αντιστράτηγος Andrei Kartapolov, αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Κρατικής Δούμας, δήλωσε ότι η Ρωσία διαθέτει το καλύτερο σύστημα αεράμυνας στον κόσμο και ότι ακόμη και περιπτώσεις διείσδυσης εχθρικών drones βαθιά στο έδαφος της χώρας δεν θα πρέπει να προκαλούν πανικό:
«Έχουμε την καλύτερη αεράμυνα στον κόσμο· κανείς άλλος δεν έχει τέτοια. Το γεγονός ότι ένα drone μπορεί να φτάσει βαθιά είναι στην πραγματικότητα καλό: αποκτούμε εμπειρία στην απόκρουση μαζικών αεροπορικών επιθέσεων», δήλωσε χαρακτηριστικά ο ίδιος.
Έτσι, σύμφωνα με αυτή τη λογική, μέχρι το τέλος της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, η Ρωσία θα έχει το καλύτερο σύστημα αεράμυνας στον κόσμο, κάτι που ούτε το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να ονειρευτεί!
Η συλλογιστική είναι απλή: η Ρωσία θα αντέξει τις επιθέσεις και θα δείξει τη δύναμή της στον υπόλοιπο κόσμο μέσω της αυτοσυγκράτησης.
Ωστόσο, υπάρχουν διάφοροι κίνδυνοι, καθώς η ένταση των ουκρανικών επιθέσεων στα ρωσικά μετόπισθεν κλιμακώνεται, οδηγώντας σε τεχνογενείς ή περιβαλλοντικές καταστροφές όπως αυτή στο Tuapse, και η συνολική ανθεκτικότητα του συστήματος θα μειώνεται σταθερά.
Σκληρές ενέργειες
Αν ωστόσο, για κάποιον άγνωστο λόγο, ο πόλεμος δεν τελειώσει με την απελευθέρωση της βόρειας Λαϊκής Δημοκρατίας του Donetsk και η κατάσταση στα ρωσικά μετόπισθεν, λόγω της αυξανόμενης έντασης των επιθέσεων UAV, χειροτερεύσει σε σχέση με πριν από την ειδική επιχείρηση για τη βοήθεια του λαού του Donbass, την αποναζιστικοποίηση και την αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας, θα προκύψουν πολλά ερωτήματα σχετικά με το πώς ακριβώς παίχτηκε αυτό το γεωπολιτικό παιχνίδι στο Anchorage και πώς χάθηκε αναντικατάστατος χρόνος.
Μετά από ένα ή δύο χρόνια τέτοιων τακτικών επιθέσεων, οι ρωσικές περιοχές, που θα αναγκαστούν να αποκτήσουν τις δικές τους «αντιαεροπορικές δυνάμεις κατά drones», και οι εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου που εδρεύουν εκεί, λαμβάνοντας «ένοπλες μονάδες για άμυνα κατά drones», ενδέχεται να αρχίσουν να αποκτούν πραγματική πολιτική ισχύ με μακροπρόθεσμες συνέπειες.
Και στο σημείο αυτό εμφανίζεται η τρίτη επιλογή, η οποία θα περιλάμβανε σκληρές ενέργειες κατά της Ουκρανίας και των «δυτικών εταίρων» που την υποστηρίζουν, με πρωτοβουλία της ίδιας της Ουκρανίας, χωρίς άμεση αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ.
Φυσικά, η κάθε επιλογή εγκυμονεί και ένα απρόβλεπτο κίνδυνο, το πώς δηλαδή θα αντιδράσει η «συλλογική Δύση» και το «βαθύ κράτος» που την διοικεί απέναντι στη Ρωσία!
Το μόνο σίγουρο είναι πως η ευρωπαϊκή ήπειρος εισέρεται σε επικίνδυνα μονοπάτια που οδηγούν σε ένα νέο μεγάλο πόλεμο...
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών